Trump’ın “24 Saatte Barış” Vaadi Neden Duvara Çarptı?
Trump’ın Ukrayna’da “24 saatte barış” vaadi, sahadaki askeri gerçeklik, Avrupa’nın çekinceleri ve ABD iç siyasetindeki dengeler nedeniyle gerçekleşmedi; kısa vadede en gerçekçi seçenek kontrollü bir ateşkes.
Yerel Gündem 
Trump’ın “24 Saatte Barış” Vaadi Neden Duvara Çarptı?
YEREL GÜNDEM / İSTANBUL, TÜRKİYE
24 Saat Söylemi, Karmaşık Savaş Gerçeğiyle Çatıştı
ABD Başkanı Donald Trump, seçim döneminden bu yana Ukrayna-Rusya savaşını “24 saatte” bitirebileceğini sık sık dile getirdi. Ancak sahadaki dinamikler, iki ülke arasındaki çekişmenin ötesinde küresel güç rekabetini içeriyor. Moskova, Ukrayna’nın NATO ve Batı ile entegrasyonunu varoluşsal tehdit olarak kodlarken, Kyiv toprak bütünlüğünden vazgeçmiyor. Bu koşullarda tek başına Washington kaynaklı hızlı bir çözüm gerçekçi olmadı; Trump’ın sert çıkışları somut, uygulanabilir bir yol haritasına dönüşmedi.
“İki Kişiyle Tango”: Lider Diplomasisinin Sınırları
Trump’ın “barış için iki tarafın iradesi şart, iki kişi tango yapar” şeklindeki yaklaşımı, Putin-Zelenski görüşmesini önceleyen bir temas zincirine işaret ediyordu. Beyaz Saray, yaz aylarında iki lideri buluşturma fikrini kamuoyuna da yansıttı; fakat karşılıklı güvensizlik, savaşın maliyeti ve sahadaki mevzi hesapları, lider diplomasisinin manevra alanını daralttı. Böylece planlanan “hızlı anlaşma” zemini oluşmadı.
“Rusya’ya En Sert Benim” Çizgisi ve Çelişkili Sinyaller
Trump, “Rusya’ya benden daha sert davranan olmadı” iddiasını sık tekrarlıyor. Ancak Washington’ın dönem dönem askeri ve istihbarî desteği yavaşlatması ya da yeniden başlatması, Moskova’ya baskı ile Kyiv’e destek arasında zikzaklı bir algı doğurdu. Bu dalgalı çizgi, Kremlin’in masada taviz vermesini kolaylaştırmadı; Kyiv’in güven algısını da sınadı. Sonuçta, baskı ve teşvikin dozajını tutturamayan bir süreç, “çabuk barış” ihtimalini zayıflattı.
Avrupa Boyutu: NATO Hedefleri, Savaşın Siyasî İklimi
Avrupa başkentleri, “hızlı çözüm”ün Ukrayna aleyhine kalıcı tavizlere dönüşmesinden çekinirken, NATO içinde savunma harcamalarını artırma yönünde yeni bir mutabakat doğdu. 2025 yazında müttefikler, toplamda GSYH’nin %5’i seviyesine çıkan bir hedefi (3,5 puanı çekirdek savunma) masaya koydu; bu da savaşın kısa vadede biteceğine dair beklentileri törpüleyen bir savunma seferberliği sinyali verdi. Böyle bir stratejik çerçevede, Moskova’nın elde tuttuğu bölgelerden hızla çekilmesi olasılığı daha da azaldı.
Alaska Sonrası Gerilim: Masaya Dönüş Neden Zor?
Yaz aylarında Trump-Putin temasları ve nükleer kısıtlamaların sürdürülmesine dair olumlu mesajlara rağmen, cephe koşulları ve uzun menzilli silah tartışmaları, gerilimi düşürmekten ziyade yükseltti. Rusya, ABD’nin Tomahawk gibi sistemleri Ukrayna’ya sağlamasını “ilişkileri koparır” eşiği olarak niteledi; Washington cephesinde ise envanter ve tırmanma riski ikilemi tartışıldı. Bu tablo, ateşkese giden koridoru daha da daralttı.
Akademik Perspektif: “Realizm Kazandı”
Yeditepe Üniversitesi’nden Doç. Dr. Furkan Kaya’nın değerlendirmesi, savaşın yalnızca iki başkent arasında değil, Avrasya ile Atlantik blokları arasındaki nüfuz mücadelesi bağlamında okunması gerektiğini vurguluyor. Kaya’ya göre, liderler diplomasisi “tek hamlede çözüm” vaadi taşısa da, sahadaki denklem; Ukrayna’nın egemenlik iddiası, Rusya’nın güvenlik doktrini, Avrupa’nın çekinceleri ve ABD iç siyasetindeki müesses nizamın etkileriyle çok katmanlı. Bu nedenle “24 saatte barış” sözü, realist zeminde karşılığını bulmadı.
Sonuç: Ateşkesten Kalıcı Barışa Uzun ve Çetrefil Yol
Trump’ın güçlü lider diplomasisine yaslanan hızlı çözüm hedefi; sahadaki askeri gerçeklik, karşılıklı kırmızı çizgiler ve ittifak siyasetinin maliyeti nedeniyle rafa kalktı. Kısa vadede beklenen en olası eşik, kapsamlı bir barış değil, denetlenebilir bir ateşkes çerçevesi. Bunun için de tarafların güvenlik garantileri, yaptırım takvimi, işgal altındaki bölgelerin statüsü ve yeniden inşa finansmanı gibi başlıklarda aşamalı ve doğrulanabilir bir plan üzerinde uzlaşması gerekiyor. Aksi takdirde, düşük yoğunluklu ama kalıcı bir çatışma düzeni, Avrupa güvenliğinin yeni normali hâline gelebilir.
