Ternopil'de Bir Çocuğun Hayalleri Söndü: 8 Yaşındaki Amelia’nın Hikayesi
Rusya'nın Ternopil'e düzenlediği İHA saldırısında annesiyle birbirine sarılmış halde bulunan 8 yaşındaki Polonya vatandaşı Amelia Grzeszko'nun trajik hikayesi.
Yerel Gündem 
Yusuf İnan | Yerel Gündem
TERNOPİL, UKRAYNA — Rusya'nın 19 Kasım 2025 tarihinde Ukrayna'nın Ternopil şehrine düzenlediği insansız hava aracı saldırısında, henüz 8 yaşında olan Polonya vatandaşı Amelia Grzeszko ve annesi Oksana'nın hayatını kaybetmesi büyük bir hüzne yol açtı.
Ternopil'deki yerleşim birimlerini hedef alan hava saldırısı sonucunda, küçük Amelia ve annesinin yaşadığı konut tamamen yanarak kullanılamaz hale geldi. Ukrayna'da sivillerin hedef alındığı saldırıların simgelerinden biri haline gelen bu trajik olay, geride acılı bir aile ve yarım kalmış hayaller bıraktı.
Polonya'dan Ternopil'e Uzanan Bir Yaşam Öyküsü
Amelia Grzeszko, Polonya'nın Żary kentinde dünyaya gelmişti ve Polonya vatandaşlığına sahipti. Henüz bir bebekken annesi Oksana ile birlikte annesinin memleketi olan Ternopil'e yerleşmişti. Ailenin yaşamı, ekonomik zorluklar ve savaşın gölgesinde şekillenmişti. Annesi Oksana, 2022 yılında çalışmak amacıyla tekrar yurt dışına gitmiş, Amelia ise bu süre zarfında anneannesi Halyna'nın gözetiminde büyümüştü.
Oksana, yurt dışındaki üç yıllık çalışma sürecinin ardından, kızının yanında olmak ve hayatını kendi topraklarında sürdürmek amacıyla 2025 yılında Ukrayna'ya kesin dönüş yapmıştı. Ancak bu yeniden kavuşma, sadece birkaç ay sürdü ve Rusya'nın düzenlediği yıkıcı hava saldırısıyla trajik bir şekilde son buldu.
"Anne, Kapı Sıkıştı, Boğuluyoruz": Son Telefon Görüşmesi
Saldırının gerçekleştiği 19 Kasım sabahı, aile üyeleri arasında geçen telefon görüşmeleri yaşanan dehşetin boyutlarını gözler önüne seriyor. Anneanne Halyna Dohtor, saldırıdan önceki akşam Amelia'yı okuldan almış ve kızı Oksana işten dönene kadar ona eşlik etmişti. Sabah saatlerinde hava saldırısı uyarıları başladığında, Oksana ailesini arayarak durum hakkında bilgi vermişti.
Oksana, annesi ve babasıyla yaptığı ilk görüşmede çevrede çok sayıda "Shahed" tipi insansız hava aracının uçtuğunu ve durumun çok korkutucu olduğunu belirtti. Kızı Amelia ile birlikte kıyafetlerini giydiklerini ve bir sığınağa gitmek üzere hazırlandıklarını aktardı. Ancak saat 07.00 sularında Oksana'dan gelen ikinci telefon araması, bir yardım çığlığına dönüştü. Oksana, telefonda "Anne, baba, boğuluyoruz, kapı sıkıştı, dışarı çıkamıyoruz" diyerek çaresizliğini dile getirdi.
Birbirine Sarılmış Halde Bulunan Anne ve Kız
Haberin alınmasının ardından Amelia'nın dedesi, yedek anahtarlarla birlikte komşusunun yardımıyla olay yerine ulaştı. Ancak bölgeye vardığında, evin bahçesinin hayatını kaybedenlerle dolu olduğu ve güvenlik güçlerinin kimseyi içeri almadığı bir manzarayla karşılaştı.
Saat 10.00'dan sonra soruşturma ekipleri, Amelia ve annesi Oksana'nın cansız bedenlerine ulaşıldığını aileye bildirdi. Oksana'nın teşhisi, boynundaki özel taşlı kolye sayesinde yapılabildi. Ekiplerin aktardığı en yürek burkan detay ise anne ve kızın cansız bedenlerinin birbirlerine sıkıca sarılmış halde bulunmasıydı. Son anlarında bile birbirlerinden ayrılmayan anne ve kızın bu görüntüsü, saldırının yarattığı insani yıkımı tüm çıplaklığıyla özetledi.
Resim ve Dans Tutkusuyla Dolu Bir Çocukluk
Büyükannesi Halyna, 8 yaşındaki Amelia'nın hayat dolu ve yetenekli bir çocuk olduğunu ifade etti. Amelia, resim yapmaya büyük bir ilgi duyuyordu ve bir resim kursuna devam ediyordu. Ayrıca dans etmeyi çok seven, şiirleri ezberleyip güzelce okuyan ve okul dışındaki zamanlarında İngilizce dersleri alan çalışkan bir öğrenciydi.
Çevresinde ve okulunda neşeli karakteriyle tanınan Amelia, komşuları ve arkadaşları tarafından çok sevilen bir çocuktu. Küçük yaşta hayatını kaybeden Amelia'nın ardından babası, annesi tarafından olan bir ağabeyi, iki büyükannesi ve bir dedesi büyük bir yas içinde kaldı. Sivil yaşam alanlarını hedef alan saldırılar, sadece fiziksel yapıları değil, Amelia gibi binlerce çocuğun geleceğini ve toplumsal bellekteki yerini de yok etmeye devam ediyor.
